بـاز همـان لحظه اول بـه خطا رفت قلم

صحبت از یار خودش بود کما رفت قلم

****

به چه اندازه ورق دور و برش ریخته بود

وقـت آمیـزش خط است کجا رفت قلم؟

****

از خودش رد و نشانی لااقل جای نذاشت

و بـه دنـبـال نـسیـمی به خفـا رفت قلم

****

این اواخر به لبش زمزمه ای جان می داد

(مـرغ بــاد مـلـکوتـم)... وَ فنـا رفـت قـلم

****

در سرش فـکر بـزرگـی پـرورش پیدا کرد

جنـگل و جـان من و جـان شما رفت قلم

خانـه دوست مـرا لاتِ خیابـان کرده

حرص انزار مـرا خار و پریشان کرده

***

جـرم دیـروز چـرا مسئـله روز شده؟

حـکم امـروز مـرا راهی زنـدان کرده!

***

خبرش دیر به گوشت برسد یا نرسد

غــم ایـــام مـــرا سـوژه آنــان کـرده

***

بـه خـودت هیـچ نـگو منتظر یار نباش

حـکم تبـعیـد مـرا تـازه پشیـمان کرده

***

مشکل از یار من و حکم پری روز نبود

سـادگـی کـار مـرا بـاز دوچنـدان کرده

***

حیف این مهر که در بند قُل و زنجیر است

گـلـه ای نـیست مـرا نـام تـو آسـان کـرده